شیرین کننده های سازگار با بدن

به بیماران چاق و دیابتی باید آموزش داده شود که چگونه از جانشین های ساکاروز برای تهیه غذا استفاده کنند. فروکتوز در مقایسه با ساکاروز و دکستروز گلوکز خون را کمتر افزایش داده و کمتر باعث عکس العمل انسولین می شود. هر یک گرم فروکتوز ۴ کیلوکالری تولید می کند که باید مقدار کالری آن در رژیم غذایی محاسبه شود. فروکتوز بطور طبیعی در میوه ها و آب میوه ها و عسل وجود دارد. فروکتوز ۵/۱ برابر ساکارز شیرین است و معمولاً مصرف آن به مقدار ۳۰ گرم در روز قابل تحمل بوده و کنترل قند خون را مختل نمی کند.

شیرین کننده های مانیتول، زایلیتول و سوربیتول نیز گلوکز خون را نسبت به سایر کربوهیدراتها و ساکارز کمتر افزایش می دهند و در هر گرم ۴ کیلوکالری ایجاد می کنند. بعضی از افراد بعد از مصرف این قندهای الکلی مشکلات گوارش پیدا می کنند و مصرف بیش از حد این قند ها باعث اسهال می شود. بنابراین مقدار قابل تحمل این قندها روزانه ۶۰-۵۰ گرم می باشد.

ساخارین، آسپارتام، آسه سولفام و سوکرالوز شیرین کننده های غیر مغذی هستند یعنی کالری آنها محاسبه نمی شود. آسپارتام ۲۲۰-۱۸۰برابر ساکارز شیرین است و مقدار مجاز آن ۵۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است. مصرف آن در مبتلایان به فنیل کتون اوری مناسب نیست.

FDA مصرف تمام شیرین کننده های غیر مغذی را برای بیماران چاق و دیابتی مجاز دانسته حتی در دوران بارداری هم منعی ندارند ولی در مورد ساخارین بدلیل اینکه از جفت عبور می کند باید احتیاط بیشتری کرد.