طبع : گرم و خشک

مصلح : عسل- آب هندوانه- آلو- بنفشه- عناب

قسمتهای مورد استفاده گیاه : ریشه

ماده موثره : گلیسیریزین

مقدار مصرف : حداکثر روزی ۳ گرم

طول مدت زمان مصرف : تا دو ماه با دوز معمولی و طولانی مدت با دوز خیلی کم

صور دارویی :

آلتادیند (مکیدنی)- قرص در گلیس- عرق منتازین- عرق شیرین بیان- پودر ریشه شیرین بیان- عصاره شیرین بیان (رب السوس)

مکانیسم اثر شیرین بیان :

ضد التهاب (شبیه کورتون)- ترمیم زخم- محافظ مخاط- ضد سرفه (کدئین)- سم زدا- ضد اسپاسم قوی (ریشه)- مهار ترشح اسید معده- جلوگیری از پیشرفت زخم- ضد نفخ-محرک سیستم ایمنی بدن- ضد ویروس– ضد میکروب- ضد تومور- رقیق کننده خون- صفرا آور (کلرتیک)- ضد درد- آنتی اکسیدان– تقویت اثر کورتون ها- تونیک- ضد ورم- معرق- مدر- قاعده آور.

از نکات مهم در مورد گیاه شیرین بیان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خوردن شیرین بیان، تأثیری روی ازدیاد قندخون ندارد.
  • قبل و حین تجویز شیرین بیان، فشار خون بایستی کنترل شود.
  • عوارض خوردن شیرین بیان، در افراد مختلف، متفاوت می باشد.
  • پایش وزن بیمار مصرف کننده شیرین بیان لازم و ضروری است.
  • فشار خون و هیپوکالمی (افت پتاسیم سرم) از جدی ترین عوارض خوردن شیرین بیان می باشند.
  • به دلیل اتلاف هرچه بیشتر پتاسیم خون، استفاده همزمان شیرین بیان با مدرها و ملین ها ممنوع است.
  • جهت جلوگیری از افزایش فشار خون بعلت خوردن شیرین بیان، بایستی آنرا با بنفشه و عناب استفاده کرد.
  • در صنایع دارویی از شیرین بیان بعنوان طعم دهنده و همچنین برطرف کننده پیچش شکم استفاده می کنند.
  • برای کم کردن عوارض شیرین بیان، بایستی از خوردن نمک پرهیز نمود، لیکن میتوان پتاسیم همراه آن خورد.