با عوامل تنظیم کننده انرژی دریافتی بدن آشنا شویم

در دوران کودکی و نوجوانی تعداد سلول ها چه در کودکان لاغر و چه در کودکان چاق افزایش می یابد، منتها در کودکان چاق سرعت این افزایش بیشتر است. پس از نوجوانی، افزایش چربی به طور عمده از طریق افزایش ابعاد سلول چربی صورت می گیرد. برخلاف نظریه های قدیمی، تعداد سلول های چربی می تواند در طول زندگی افزایش یابد. تعداد سلول ها با از دست دادن وزن کاهش نمی یابد. پس مهم ترین نکته، پیشگیری است، زیرا وقتی چربی به مرور زمان ایجاد شد و حفظ شد بسیار سخت از بین می رود

عوامل موثر بر تنظیم دریافت انرژی و وزن بدن :

  1. گرمازایی و اثر گرمازایی غذا
  2. میزان متابولیسم پایه
  3. نوروترانسمیترها (میانجی های عصبی مغز)
  4. هورمون ها

گرمازایی و اثر گرمازایی غذا

مقدار غذا، ترکیب آن، ماهیت رژیم قبلی، مقاومت به انسولین، فعالیت فیزیکی و سن بر گرما زایی غذا تأثیر می گذارند.

میزان متابولیسم پایه

یکی از علل کاهش میزان متابولیسم پایه سن می باشد. علت دیگر محدود شدن دریافت انرژی است بویژه اوقاتی که بدن ناگهان محروم از انرژی بماند، مانند گرسنگی، خویشتنداری و پرهیز، که میزان متابولیسم پایه خود را با انرژی ذخیره شده وفق می دهد و در طی ۲ هفته حدود ۱۵ درصد کم تر می شود . وقتی مقدار کافی غذا مصرف می شود، میزان متابولیسم پایه به مقدار طبیعی و عادی خود باز می گردد.

نوروترانسمیترها (میانجی های عصبی مغز)

عامل آزاد شدن کورتیکوتروپین در مغز تولید می شود و به کنترل آدرنوکورتیکوتروپیک که هورمونی است که از غده هیپوفیز ترشح می شود ربط می یابد.

CRF عاملی موثر بر بی اشتهایی است. این عامل مقدار دریافت غذا را کاهش می دهد و واکنش در برابر غذا و خوردن را بر اثر عملکرد نوراپی نفرین و نوروپپتید Y کم تر می کند. CRF در حین ورزش ایجاد می شود، و مقادیر بالای آن در بیماران افسرده و افراد گرسنه دیده شده است.کاهش در مقدار سروتونین همراه با افزایش میل به کربوهیدرات (نشاسته) پدید می آید. اشتها، ذائقه و گرایش به غذاهای شیرین و چرب در میان افراد چاق و بیماران با پرخوری عصبی دیده شده است که می تواند به سیستم اندورفین نیز رابط داشته باشد.